Regina Paciskerk
De Regina Paciskerk, gebouwd in 1938, was een bakstenen zaalkerk in Lutselus in de Belgische gemeente Diepenbeek toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw Koningin van de Vrede.Op 22 maart 1935 besliste de Diepenbeekse gemeenteraad dat er grond zou voorbehouden worden voor de bouw van een kerk en erlangs een school in de naderhand opgerichte Diepenbeekse parochie Lutselus. Daarbij kwam men ook overeen om gemeente te laten instaan voor de bouw en werd architect Isidoor Hintjens belast met de opdracht. De gemeentelijke kerk verrees tussen 1936 en 1938 op de hoek van de Pastorijstraat en de N76. Op pinksterdag 1941 werd de kerk door bisschop monseigneur Kerkhofs plechtig toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van de Vrede. Het totale kostenplaatje bedroeg 756 000 Belgische franken. Het geheel oogde als een modern gebouw. Men opteerde voor een sobere bakstenen zaalkerk met één grote kolommenvrije ruimte met een voorportaal en een markante toren in het noordwesten. De inwoners van Diepenbeek noemden het de Congolese kerk door het witgeverfde betonnen lijstwerk rond ramen en deuren.24 glasramen van de kerk werden tussen 1949 en december 1953 vervaardigd door Roger Daniëls en geplaatst in de ramen van de zijwanden; drie kregen een plaats boven het oksaal. De sterk gekleurde glasramen beeldden taferelen uit het Oude en het Nieuwe Testament uit en kwamen goed tot hun recht tegen de sobere witte wanden van de kerk. De totale kostprijs bedroeg 321 000 Belgische franken. De kruisweg uit metaalplaat was van L. Boeverie en dateerde uit 1935.
Auteur: Wikipedia
Meer informatie
Kerk

Sauna Cottage
Romantisch vakantiehuisje aan de rand van Haspengouw voorzien van alle comfort, inclusief sauna en massageruimte. Mooie sauna in uw privétuin met druivelaar en kersenboom en verwarmde buitendouche. Twee terrassen: in de schaduw van de druivelaar én een zonnig ontbijthoekje. Je kunt ook samen cocoonen in de leuke ronde love-seat. Afgesloten tuin zonder inkijk om te genieten van de natuurelementen. Het concept is gericht op romantisch genieten met twee, maar biedt in totaal slaapplaats voor 4 personen. Er is een grote slaapkamer met dubbel bed en aanliggende badkamer. De massageruimte heeft een tweede opklapbaar dubbel bed en een douche. Keuken met alle comfort. Parkeerplaats en plaats om fietsen te stallen. Ook fitness toestellen aanwezig. Sterren:**** Tel: +32 11 65 00 74 Website: http://www.sauna-cottage.be Email: info@sauna-cottage.be
Meer informatie
Hotel

Den Oversten Mantel
Woning in een landelijke omgeving in de onmiddellijke nabijheid van het fietsroutenetwerk. Ruime kamers met aparte badkamer en toilet. Gemakkelijk bereikbaar met het openbaar vervoer of via de autosnelweg E313. Pendeldienst naar het station. Bagagenabrengservice. Lunchpakket verkrijgbaar. Fietsverblijf en gastenverblijf van arrangement Minerva-route, dwars door Limburg.
Klik hier
Auteur: Patrick Fryns
Meer informatie
Hotel

Kasteelpark De Heusch
Belangrijke restant van een kasteelpark in landschappelijke stijl uit het einde van de 19de eeuw, horend bij het voormalig kasteeldomein de Heusch.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Park

Gesloten hoeve
Achterin gelegen gesloten hoeve deels uit versteende vakwerkbouw. Op de 19de-eeuwse kaarten is er al een hoeve met losstaande bestanddelen aanwezig op deze locatie. In 1978 werd de hoeve gerenoveerd (opgetekend in het kadaster). Bij deze renovatie werd onder andere de lemen vulling tussen het stijl- en regelwerk vervangen door baksteen.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Hoeve

Villa in cottagestijl
Cottage villa uit begin 20ste eeuw, heden rusthuis De Visserij, gelegen op het voormalig domein De Heusch. De villa was gelegen in een eind 19de-eeuws landschapspark, waarvan nu slechts enkele restanten overblijven waaronder een aantal bomen. Oorspronkelijk lagen ten westen van de villa drie grote vijvers waarvan slechts een poel bewaard bleef.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Herenwoonst

Vakwerkhoeve met losse bestanddelen
Van de vakwerkhoeve met losse bestanddelen aan de Lutselusstraat bleef het woonhuis en de L-vormige varkensstal van circa 1909 bewaard. Het woonhuis behield grotendeels haar traditionele indeling. Historiek De hoeve met losstaande bestanddelen werd reeds in de Atlas van de Buurtwegen (circa 1840-1844) afgebeeld als bestaande uit twee parallelle volumes, gelegen in het gehucht Lutselus langs de huidige Lutselusstraat. Dit gehucht, evenals de betrokken straat werden al weergegeven op de Ferrariskaart, maar van de hoeve zelf is nog geen spoor zichtbaar. Ten laatste in 1849 verscheen een derde volume ten noorden en werd de site aangeduid als 'In den grooten Weyer'. Op de kadastrale mutatieschets van 1852 werden het oostelijk en het noordelijk volume niet meer ingetekend, en kreeg het westelijk volume een haakse aanbouw links tegen de voorgevel. Ten laatste in 1909 werden het westelijk volume en de haakse aanbouw verlengd tot het huidige woonhuis met haakse L-vormige varkensstal ten zuiden. De mutatieschets van 1922 documenteerde een rechthoekig volume met haaks volume ten noorden, te associëren met de voormalige dwarsschuur en paardenstal. Het woonhuis werd ten laatste in 1931 opgesplitst in twee percelen, de dwarsschuur kreeg een aanbouwsel tegen de linkerzijgevel. Ten laatste in 1947 werden het westelijk volume (woonhuis) en de noordelijke volumes (dwarsschuur en paardenstal) met elkaar verbonden onder één perceelnummer. De kadastrale mutatieschets van 1960 registreerde tenslotte de huidige constellatie, bestaande uit het woonhuis ten westen met haakse varkensstal ten zuiden, een verbindingsmuuurtje ten noorden en een bergruimte ten noorden op de plaats van de oorspronkelijke paardenstal. In de loop van de tijd werd het hoeveperceel opgesplitst, zodat tegenwoordig op de plaats van de oorspronkelijke dwarsschuur een nieuwe verkaveling (nieuwbouwwoning) gelegen is. Beschrijving De hoeve met losse bestanddelen onder vernieuwde zadeldaken is wat achteruit gelegen ten opzichte van de Lutselusstraat. De gebouwen, bestaande uit een langgestrekt woonhuis ten westen, een haaks op het woonhuis gelegen L-vormige varkensstal ten zuiden, en een bergruimte en noorden op de plaats van de oorspronkelijke paardenstal, zijn gegroepeerd rondom een rechthoekig erf. Het woonhuis telt zes traveeën onder een mank zadeldak met mechanische pannen. Het gebouw is opgetrokken in stijl- en regelwerk (tien gepikte stijlen en twee tussenstijlschoren) met witgekalkte lemen vullingen op een gepikte plint met lage bakstenen stoel voor wat de voorgevel betreft. De muuropeningen bestaan uit drie beluikte vensters, drie deuren en twee zolderluikjes. Het oorspronkelijke schrijnwerk lijkt behouden. De achtergevel telt voor zover waarneembaar tien gepikte stijlen en werd nieuw opgemetst. De muuropeningen bestaan voor zover waarneembaar uit één centrale deur, vijf beluikte vensters en een klein venstertje. De rechter- en linkerzijgevel werden eveneens opgemetst. Beide zijgevels bevatten een klein venstertje in de topgevel. De L-vormige varkensstal is een bakstenen, grotendeels witgepleisterd, volume onder een vernieuwd zadeldak (mechanische pannen). De stal telt drie traveeën en bevat nog de oorspronkelijke deurtjes (drie) onder een houten latei. Het haakse volume van de L-vorm biedt plaats aan een latrine. Het L-vormige volume werd recent verbonden met het woonhuis. Interieur woonhuis Volgens de eigenaar op het moment van bescherming, wiens overgrootouders de hoeve kochten in 1888, zou het langgestrekte woonhuis eertijds een tweewoonst gehuisvest hebben. De indeling zou nagenoeg onveranderd gebleven zijn en bestaat vandaag uit een berging langs de linkerkant (voormalige stal?) en een langgestrekt woongedeelte langs de rechterkant. Het woongedeelte bestaat uit twee grote vertrekken met centrale haard (keuken en woonkamer) langs de zuidoostzijde en een aantal kleinere vertrekken langs de noordwestzijde onder het mank gedeelte van het zadeldak. In de woonkamer werd een binnenmuur opengebroken en bevindt zich nog een tweede haard. De linkse buitendeur werd toegemaakt gezien er een badkamer achter geïnstalleerd werd. In de keuken leidt een steile trap naar de zolderverdieping, waar de slaapkamers zich bevinden. De interne muren bestaan nog steeds uit leem werk.
POI

Hoeve met losse bestanddelen, gedateerd 1904
Hoeve met losstaande bestanddelen, met 18de-eeuwse kern, doch met aanpassingen uit 19de-begin 20ste eeuw. Gelegen aan de straatkant; gebouwen onder zadeldaken (Vlaamse pannen), gegroepeerd rondom een erf met onregelmatige vorm.
Hoeve

Gesloten hoeve
Gesloten hoeve met kern uit de 18de eeuw (?), en gebouwen gegroepeerd rondom een rechthoekig erf. Sterk aangepaste dienstgebouwen die echter hun volumes met pannen zadeldaken bewaard hebben.
Hoeve

Langgestrekte hoeve, van circa 1900, met ordonnantie: woonhuis-staldwarsschuur. Recente restauratie onder leiding van architect J. Van Grimbergen. Acht traveeën onder zadeldak (nok parallel met de straat, Vlaamse pannen). Stijl- en regelwerk met nieuwe witgeverfde vullingen van cellenbeton, op bakstenen stoel. Gepikte stijlen (veertien) en tussenstijlschoren in de tweede travee tegen de derde ankerbalk, in de zesde travee tegen de zesde ankerbalk en twee in de zevende travee tegen de twaalfde tussenstijl. De restauratie heeft de oorspronkelijke muuropeningen geëerbiedigd: twee vensters, twee deuren, waarvan de staldeur thans als venster dienst doet, en een schuurpoort. Het interieur werd gewijzigd, echter met behoud van de oorspronkelijke gebinten. De hoeve doet thans dienst als architectenbureau.

Watermolen Sapitelmeulen
De Sapittelmolen of Sapitelmeulen, een oorspronkelijke banmolen en aanvankelijk Middelmolen genaamd, is een onderslagmolen die deel uitmaakt van een in de kern 18de-eeuws complex met onder meer een poortgebouw, dwarsschuur en molenhuis. De molen en zijn omgeving zijn gelegen tussen de Demer (zuiden) en de Oude Beek (noorden). De omgeving werd op 3 februari 1983 beschermd als dorpsgezicht, enkele gebouwen en hun cultuurgoederen werden op 30 mei 2005 beschermd als monument. Historiek De Sapittelmolen werd oorspronkelijk Middelmolen genoemd, een verwijzing naar zijn ligging tegenover andere watermolens, en werd reeds vermeld in 1272 als “Middelmolen by Vorde”. De tienden van de Middelmolen waren bestemd voor de prins-bisschop van Luik. Wanneer de molen afhankelijk werd van het Sint-Lambertuskapittel van Luik veranderde de naam naar Kapittelmolen. De huidige benaming Sapittelmolen is hier een verbastering van. De oorspronkelijke gebouwen van het complex waren opgetrokken in vakwerk met een stenen plint, af te leiden uit plannen die werden opgetekend bij een visitatieverslag in 1719. In 1736 verkeerden de toenmalige gebouwen in slechte toestand. De verbouwingswerken circa 1740, waarbij onder meer de huidige dwarsschuur werd gebouwd, werden waarschijnlijk bekostigd door de landcommandeur van Alden Biesen. In de loop van de 18de eeuw werd een perceel bij het complex gevoegd om een betere afwatering te bekomen. De kabinetskaart van de Ferraris (1770-1778) geeft de watermolen weer als een U-vormig gebouw met de open zijde naar de Demer gericht. De watermolen wordt omgeven door vochtige weiden, omgeven door bomenrijen of hagen. Vandermaelen (1846-1854) geeft de “Sapetel Molen” weer met verschillende losstaande gebouwen langs de Demer. De omgeving bestaat uit grasland. De afsluitende bomenrijen of hagen zijn verdwenen. In 1951 werd het complex van een nieuw woonhuis voorzien. In de jaren 1980 werd de Demer verlegd, waardoor het waterrad droog kwam te staan. In 2008 werd door Jo Spaas, architect van Satijn Plus architecten, een ontwerp opgemaakt voor de herbestemming van het complex als hotel-restaurant. Deze plannen werden echter niet uitgevoerd. Beschrijving Poortgebouw, woonhuis, dwarsschuur Het complex bestaat uit witgekalkte bakstenen gebouwen onder pannen zadeldaken, gegroepeerd rondom een rechthoekig erf. Het poortgebouw is voorzien van een aangepaste poort onder een betonnen latei en wordt gekenmerkt door een zijgevel met aandak en vlechtingen. Het huidige woonhuis, rechts aanleunend tegen de inrijpoort, werd in 1951 opgetrokken. Haaks aansluitend op het woonhuis, bevindt zich een dwarsschuur van drie traveeën, gevat tussen zijpuntgevels met vlechtingen en uilengaten. Het gebouw is door middel van muurankers gedateerd 1740 en voorzien van een bakstenen korfboogpoort en recente vensters. Molengebouw Tegenover het woonhuis is het molenhuis van tien traveeën gelegen, met een halve bouwlaag verhoogd. Een kalkstenen gevelsteen boven de poort zou naar verluidt voorzien zijn van het wapenschild van de prins-bisschop van Luik, het opschrift "Banaalmolen" en de datering 1740. De gevelordonnantie is volledig aangepast, maar de oudere kern is zichtbaar in de rechterzijgevel en in enkele resterende muurankers. Maalinrichting Het buitenwerk bestaat uit een gelast ijzeren ondermiddenslagrad (diameter 510 centimeter), met schroefbouten op spaken bevestigd. De spaken zijn met schroefbouten op de asplaat bevestigd, de molenas is van ijzer. Doordat de Demer verlegd werd, staat het molenrad op het moment van de bescherming droog. Restanten van het sluiswerk zijn bewaard waaronder de natuurstenen stijlen aan weerskanten van de aanvoergoot. In de binnenconstructie van de molen werden de vroegere houten vloeren door beton vervangen (waarbij de gietijzeren zuilen herbruikt werden). Het gaande binnenwerk omvat nog een koppel molenstenen (steenkist is verdwenen), die na het droogvallen van het rad aangedreven werden door een EMF-elektromotor. Omgeving De Sapittelmolen bevindt zich tussen de Demer en de Oude Beek, en wordt omgeven door beemden beplant met onder andere Canadapopulieren (Populus canadensis (x)). Aan de overzijde van het complex bevindt zich een groot parkgebied. De Biologische Waarderingskaart vermeldt de aanwezigheid van soortenrijk permanent cultuurgrasland met relicten van halfnatuurlijke graslanden en een populierenaanplant op vochtige grond. Archief Onroerend Erfgoed Limburg, DL000244, Sapittel- en Rooiermolen, beschermingsdossier (J. De Schepper, 1983). Beschermingsdossier DL002447, Watermolen Sapittelmolen (J. De Schepper, 2005, digitaal dossier). Archief Onroerend Erfgoed Industrieel Erfgoed, DL002447, Watermolen Sapittelmolen, historische nota (2008). Kabinetskaart van de Oostenrijkse Nederlanden van Jozef Jean François de Ferraris, opgesteld tussen 1770-1778, schaal 1:11.520. Topografische kaart van België, Philippe Vandermaelen, uitgegeven tussen 1846-1854, schaal 1:20 000. Biologische Waarderingskaart Vlaanderen (geraadpleegd op 3 juni 2014). https://inventaris.onroerenderfgoed.be/dibe/relict/21566 (geraadpleegd op 3 juni 2014). http://www.molenechos.be/molen.php?AdvSearch=276 (geraadpleegd op 3 juni 2014).
Watermolen

Vakwerkhoeve
Gerestaureerde hoeve met losstaande bestanddelen, de gebouwen gegroepeerd rondom een gekasseid erf. Op de Ferrariskaart (1771-1777) weergegeven als een tweeledige hoeve: het huidige woonhuis met haakse aanbouw aan de oostelijke zijde ten noorden van het erf, en ertegenover een dienstgebouw. Rond het midden van de 19de eeuw is dit dienstgebouw reeds verdwenen en vervangen door een aantal kleinere dienstgebouwen; het woonhuis is dan voorzien van een haakse aanbouw aan de westelijke zijde, waarschijnlijk de huidig dwarsschuur; ten oosten een langgestrekt dienstgebouw. Van deze gebouwen bleef in de huidige toestand de vleugel met woonhuis en stal bewaard, die nog steeds de noordelijke zijde van het erf afbakent; haaks hierop aangebouwd, ten oosten, de gedeeltelijk recente, gedeeltelijk sterk gerestaureerde oostvleugel met bakoven aan de noordelijke zijde; tegenover het woonhuis, varkensstallen uit de tweede helft van de 19de eeuw, aansluitend op een recent hoevegebouw. De westelijke zijde van het erf wordt ingenomen door een dwarsschuur (eerste helft 19de eeuw). De ingang tot het erf bevindt zich tussen de schuur en de varkensstallen.

Onze-Lieve-Vrouwekapel
Gecementeerde en witgeschilderde bakstenen kapel, aan de straatkant gelegen en omringd door drie kastanjebomen. Rechthoekige plattegrond met voorportaal en halfronde absis; zadeldak (kunstleien). Vermoedelijk uit de 19de eeuw; een opschrift boven de deur wijst op een herstelling of restauratie: "Voor U Maria / vernieuwen Lutselus & Gaatsbeek / dit schoon rustaltaar". Rondboogvensters aan elke zijde en een rechthoekige deur.
POI

Sapittelmolen
Een document uit 1272 maakt reeds melding van een molen op deze plaats. Oorspronkelijk was hier sprake van de Middelmolen, daar hij gelegen was tussen twee andere watermolens. Later werd hij een banmolen van het Sint-Lambertuskapittel te Luik en stond hij te boek als kapittelmolen, wat later verbasterd werd tot sapittelmolen. De huidige inrijpoort en dwarsschuur stammen uit 1740, het molenaarshuis uit 1951. Enkele bedrijfsgebouwen zijn eind-19e-eeuws.
Auteur: Wikipedia
Watermolen

Lutselus
Lutselus is gelegen in het noorden van de gemeente langs de N76, de verbindingsweg tussen Diepenbeek en Genk. De wijk Rozendaal maakt deel uit van de parochie Lutselus. Lutselus heeft een basisschool, kerk, cultureel centrum en bibliotheek. De school voert Lutselus als roepnaam.
De Regina Paciskerk is op 25 december 2010, een aantal uur na de middernachtmis, ingestort. Hierbij raakte niemand gewond. De gemeente Diepenbeek beloofde de parochie na de catastrofe een nieuw kerkgebouw, waar in 2017 de eerste aanzet toe werd gegeven. De gemeente startte in augustus 2017 met de werken om, op de plaats van het voormalige OCL een nieuwe zaal te bouwen waarin een gebedsruimte kan gebruikt worden. De parochianen hopen erop dat dit een Katholieke Kerk mag zijn. Het is een polyvalente zaal met een feestzaal en twee vergaderlokalen waarbij elk van deze ruimtes in functie van de benodigde grootte als kerkzaal ingezet kan worden. De kerk werd op zondag 6 oktober 2019 ingehuldigd en gewijd door monseigneur Patrick Hoogmartens, bisschop van Hasselt.
Auteur: Wikipedia
Gemeente

Visserijpad Veld 5 km
Van 3590 Diepenbeek, België
Naar Onze-Lieve-Vrouwstraat, 3590 Diepenbeek, België
Routering Wandel - mooiste